بازگشت>>

صفحه اصلی

نمایش تمام صفحه

 

 

تاریخ 

 

سکوت مسطحی بودم

در آرامشی بی زمان 

لحظه ای

مژگان به هم برآمده اش را گشود

حفره ی خالی زمان بود که می دیدم 

اینک منم

حجمی عظیم

آبستن سکوت

در انتهای

حفره ی خالی زمان

بازگشت>>